Sprawozdanie radnego Województwa Mazowieckiego
w kadencji 2002-2006

W Sejmiku Województwa pełniłem funkcję wiceprzewodniczącego Komisji Strategii Rozwoju Regionalnego i Zagospodarowania Przestrzennego. Komisja ta zajmowała się m. in. aktualizacją strategii rozwoju Mazowsza, opracowaniem wojewódzkiego planu zagospodarowania przestrzennego i wieloletnich programów wojewódzkich, w tym Regionalnego Programu Operacyjnego. W pierwszej połowie kadencji Komisja nadzorowała stan przygotowań do wykorzystania przez województwo europejskich funduszy strukturalnych.

W trakcie prac nad sporządzaniem planu zagospodarowania przestrzennego Obszaru Metropolitalnego Warszawy byłem autorem koreferatu dla Wojewódzkiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej oceniającej propozycję określenia (delimitacji) granic Obszaru Metropolitalnego.

Niezależnie od pracy w komisji, byłem członkiem Komitetu Sterującego Projektu RIS MAZOVIA, mającego na celu sporządzenie Regionalnej Strategii Innowacji dla Mazowsza.

Zajmowałem się też oceną Gminnych Centrów Informacji, finansowanych po części przez samorząd wojewódzki. Badałem ich wpływ na aktywizację osób bezrobotnych i na lokalne rynki pracy.

Mimo iż wykraczało to poza zakres zainteresowania Komisji Strategii, interesowałem się zagospodarowaniem przestrzennym m. st. Warszawy. Interweniowałem w sprawie opóźnień w sporządzaniu przez prezydenta miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, zgłosiłem także formalną uwagę do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego otoczenia Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie, zarzucając mu rezygnację z nawiązania do przedwojennej zabudowy miasta.

Drugą moją komisją była Komisja Edukacji, Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Pracując w niej współtworzyłem reformę systemu dokształcania nauczycieli na Mazowszu, zmieniającą zasady finansowania i zarządzania ośrodkami doskonalenia nauczycieli. Było to najważniejsze osiągnięcie tej kadencji samorządu wojewódzkiego w dziedzinie edukacji. Wiele pracy poświęciliśmy także dofinansowaniu i modernizacji szkół i bibliotek pedagogicznych oraz organizacji systemu stypendiów dla placówek oświatowych prowadzonych przez województwo.

Angażowałem się też w działania edukacyjne poza samą komisją. Byłem członkiem i współtwórcą regulaminu kapituły konkursu „Samorząd przyjazny oświacie”. Z naszej inicjatywy urząd marszałkowski zorganizował ogólnopolską konferencję „Samorząd sprzyja oświacie”. Co roku uczestniczyłem w pracach zespołu opiniującego oferty na realizację zadań publicznych w zakresie nauki, edukacji, oświaty i wychowania. W wyniku prac zespołu przyznawane były przez Zarząd Województwa dotacje dla organizacji pozarządowych. Pracowałem też w wojewódzkiej komisji konkursowej kolejnych edycji konkursu ekologicznego dla uczniów szkół podstawowych i gimnazjów.

Byłem także członkiem sejmikowej komisji doraźnej do spraw oszacowania strat wojennych Mazowsza poniesionych w czasie drugiej wojny światowej.

Poza trzema komisjami, których byłem członkiem, angażowałem się w wiele innych działań. Zostałem członkiem rady społecznej Samodzielnego Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej im. prof. Jana Bogdanowicza w Warszawie. Taka rada opiniuje zmiany organizacyjne i personalne w szpitalu, a także zatwierdza plany finansowe i inwestycyjne.

W ramach Letniej Szkoły Samorządu Regionalnego prowadziłem zajęcia dla uczniów gimnazjów i liceów ze wschodniej części województwa, wyjaśniając im zasady funkcjonowania Sejmiku.

Pomagałem w pozyskaniu środków finansowych Ośrodkowi Wychowawczo-Profilaktycznemu „Michael” działającemu na Bemowie przy kościele Matki Bożej Królowej Aniołów. Jako przedstawiciel Sejmiku uczestniczyłem co roku w pracach organizacyjnych przygotowujących spotkanie opłatkowe warszawskich radnych z J. E. Józefem Kardynałem Glempem Prymasem Polski.

Byłem jednym z aktywniejszych radnych pod względem składanych interpelacji. Moje interpelacje dotyczyły m. in. przywrócenia wspólnego biletu na pociągi i komunikację miejską w Warszawie, współpracy pomiędzy prezydentem Warszawy a spółką Koleje Mazowieckie przy tworzeniu Szybkiej Kolei Miejskiej, a także zmiany rozkładów jazdy PKP Przewozów Regionalnych i Kolei Mazowieckich odpowiadającej potrzebom mieszkańców gmin podwarszawskich. Badałem nieprawidłowości w zamówieniach publicznych w Mazowieckim Zarządzie Dróg Wojewódzkich; po moich interwencjach zmieniło się kierownictwo Zarządu. Szukałem także wyjaśnienia, w jaki sposób Lech Kaczyński zmarnował pieniądze przeznaczone w kontrakcie regionalnym na budowę metra. 

Szereg moich interwencji dotyczył służby zdrowia. Interpelowałem w sprawie likwidacji ostrych dyżurów w warszawskich szpitalach, braku porozumienia pomiędzy prezydentem Warszawy a marszałkiem województwa w sprawie lekarza dyżurnego miasta, restrukturyzacji samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej na podstawie ustawy z 15 kwietnia 2005 roku, a nawet licytacji komorniczej narzędzi chirurgicznych niezbędnych do bieżącej pracy jednego ze szpitali. Moje interpelacje często kończyły się konferencjami prasowymi, na których informowałem opinię publiczną o skutkach interwencji. 

Interweniowałem też w sprawach mieszkańców w samorządzie miejskim. Zwracałem się do Rady Warszawy z wnioskiem o zmianę zasad sprzedaży lokali mieszkalnych, które były niekorzystne dla lokatorów chcących wykupić swoje mieszkania w budynkach przekazanych miastu przez Przedsiębiorstwa państwowe. Moje interwencje dotyczyły również traktowania lokatorów budynków komunalnych przez zarządcę budynku. Zabiegałem w dzielnicy o wyremontowanie uliczek wokół Domu Pomocy Społecznej na Bemowie.

Miałem regularne dyżury w swoim okręgu wyborczym, w każdy czwartek między godziną 18.00 a 19.00.

Reprezentowałem nasz region na Zgromadzeniu Regionów Europejskich (AER) w Strasburgu. Po powrocie doprowadziłem do uchwalenia przez Sejmik zasad działania delegacji Mazowsza w Zgromadzeniu Regionów.

Współpraca międzynarodowa zaowocowała moim uczestnictwem w projekcie APRI (AER Peer Review Initiative). Celem APRI jest pomoc regionom Europy Środkowowschodniej w tworzeniu regionalnej polityki rozwoju ekonomicznego. W ramach projektu zostałem szefem międzynarodowego zespołu doradców gubernatora Odessy. Moje zaangażowanie w projekt APRI wpłynęło korzystnie na wizerunek Województwa Mazowieckiego w Europie, a w przyszłości może przyczynić się do zacieśnienia więzów Mazowsza z regionem Odessy.

Po wyborach w 2002 roku zostałem wiceburmistrzem dzielnicy Praga Południe. W 2004 roku podałem się do dymisji w proteście przeciwko odwołaniu przez PiS moich kolegów z Platformy Obywatelskiej z pełnionych przez nich funkcji. Wykorzystując moje doświadczenia samorządowe napisałem potem i w 2005 roku wydałem książkę zatytułowaną „Lech Kaczyński w Warszawie 2002-2005”, przedstawiającą krytycznie rządy Prawa i Sprawiedliwości w stołecznym samorządzie.

W 2006 roku władze Platformy Obywatelskiej RP skreśliły mnie z listy kandydatów do Sejmiku.

Maciej Białecki